Opis
Ogród Narodowy to publiczny park o powierzchni 15,5 hektara w centrum Aten, za greckim parlamentem, sięgający na południe do Zappeionu, naprzeciw Stadionu Panatenajskiego. Cieniste alejki, staw z kaczkami i rozrzucone ruiny czynią z niego najspokojniejszą ucieczkę miasta przed ruchem na Syntagmie.
Pospaceruj cienistymi alejkami i poszukaj dwunastu palm posadzonych przez królową Amalię przy głównym wejściu, dziś przy alei Królowej Amalii. Dalej jest staw z kaczkami, a wśród drzew stoją starożytne ruiny, prawie wszystkie rzymskie.
Wśród ruin są bębny kolumn i kapitele korynckie, mozaiki i rzymska willa z mozaiką. Po południowej stronie stoją popiersia poetów Dionisiosa Solomosa, autora greckiego hymnu narodowego, i Aristotelisa Walaoritisa oraz Joanisa Kapodistriasa, pierwszego gubernatora Grecji.
Tuż obok ogrodu stoi neoklasyczna sala Zappeion, zbudowana w 1878 roku według projektu Theophila Hansena. Była wioską olimpijską podczas igrzysk w 1896 roku, a także areną konkurencji szermierczych.
We wrześniu 1920 roku, podczas spaceru po ogrodzie, króla Grecji Aleksandra ugryzła oswojona małpa. Trzy tygodnie później zmarł na sepsę. To ugryzienie, jak się okazało, zmieniło historię Grecji.
Jego śmierć przywróciła na tron złożonego ojca, Konstantyna I. Premier Wenizelos przegrał wybory, alianci wycofali poparcie, a wojna w Azji Mniejszej skończyła się katastrofą. Winston Churchill napisał, że ćwierć miliona ludzi zginęło od ugryzienia tej małpy.
Sam ogród ma łagodniejsze początki. Zamówiła go królowa Amalia w 1838 roku, a niemiecki agronom Friedrich Schmidt sprowadził ponad 500 gatunków roślin, z pawiami, kaczkami i żółwiami. Wiele roślin nie zniosło suchego klimatu.
W latach 20. XX wieku otwarto go dla wszystkich. Pisarz Henry Miller nazwał go „kwintesencją parku”.
Pospaceruj cienistymi alejkami i poszukaj dwunastu palm posadzonych przez królową Amalię przy głównym wejściu, dziś przy alei Królowej Amalii. Dalej jest staw z kaczkami, a wśród drzew stoją starożytne ruiny, prawie wszystkie rzymskie.
Wśród ruin są bębny kolumn i kapitele korynckie, mozaiki i rzymska willa z mozaiką. Po południowej stronie stoją popiersia poetów Dionisiosa Solomosa, autora greckiego hymnu narodowego, i Aristotelisa Walaoritisa oraz Joanisa Kapodistriasa, pierwszego gubernatora Grecji.
Tuż obok ogrodu stoi neoklasyczna sala Zappeion, zbudowana w 1878 roku według projektu Theophila Hansena. Była wioską olimpijską podczas igrzysk w 1896 roku, a także areną konkurencji szermierczych.
We wrześniu 1920 roku, podczas spaceru po ogrodzie, króla Grecji Aleksandra ugryzła oswojona małpa. Trzy tygodnie później zmarł na sepsę. To ugryzienie, jak się okazało, zmieniło historię Grecji.
Jego śmierć przywróciła na tron złożonego ojca, Konstantyna I. Premier Wenizelos przegrał wybory, alianci wycofali poparcie, a wojna w Azji Mniejszej skończyła się katastrofą. Winston Churchill napisał, że ćwierć miliona ludzi zginęło od ugryzienia tej małpy.
Sam ogród ma łagodniejsze początki. Zamówiła go królowa Amalia w 1838 roku, a niemiecki agronom Friedrich Schmidt sprowadził ponad 500 gatunków roślin, z pawiami, kaczkami i żółwiami. Wiele roślin nie zniosło suchego klimatu.
W latach 20. XX wieku otwarto go dla wszystkich. Pisarz Henry Miller nazwał go „kwintesencją parku”.