Opis
Muzeum Sztuki Islamu to siedziba Muzeum Benaki poświęcona sztuce świata islamu: zespół neoklasycystycznych domów w Keramejkosie, niedaleko starożytnej Agory i Świątyni Hefajstosa. W środku dwanaście stuleci ceramiki, wyrobów z metalu, tkanin, biżuterii i broni, od Hiszpanii po Indie, w kolekcji zaliczanej do najważniejszych w swoim rodzaju.
Cztery piętra podążają za czasem. Pierwsze obejmuje okres od VII do XII wieku, drugie sięga XVI wieku, z Imperium Osmańskim u szczytu potęgi. Trzecie mieści XVII wiek, ze skarbami z Iranu i Turcji, a ostatnie doprowadza opowieść do lat 20. XX wieku bronią i biżuterią z Iranu.
Perłą kolekcji jest sala przyjęć z XVII-wiecznej kairskiej rezydencji, odtworzona wraz z marmurową posadzką i inkrustowanymi zdobieniami: całe wnętrze, a nie przedmioty w gablotach. Gdzie indziej są rzeźbione drewno, szkło, wyroby z kości, stele nagrobne z inskrypcjami i przedmioty z Persji, Mezopotamii, Egiptu, Afryki Północnej, Sycylii i Azji Mniejszej.
Budynek kryje dwie niespodzianki na swoich krańcach. W piwnicy widać fragment muru Temistoklesa, starożytnego muru miejskiego Aten. Na dachu kawiarnia wychodzi na starożytny cmentarz Keramejkosu.
Kolekcja zaczęła się od Antonisa Benakisa, którego rodzina mieszkała w Aleksandrii, w Egipcie. W 1931 roku podarował Atenom rodzinny dom i ponad 37 000 przedmiotów islamskich i bizantyjskich, trzon Muzeum Benaki.
Przez dziesięciolecia przedmioty islamskie dzieliły główne muzeum ze sztuką grecką. Gdy skupiło się ono wyłącznie na kulturze greckiej, przeniesiono je tutaj, do domów podarowanych przez Lambrosa Eftaksiasa, honorowego przewodniczącego rady muzeum, a nowe muzeum otwarto 27 lipca 2004 roku, w samą porę na Igrzyska Olimpijskie w Atenach, z ponad 1000 metrów kwadratowych sal wystawowych.
Cztery piętra podążają za czasem. Pierwsze obejmuje okres od VII do XII wieku, drugie sięga XVI wieku, z Imperium Osmańskim u szczytu potęgi. Trzecie mieści XVII wiek, ze skarbami z Iranu i Turcji, a ostatnie doprowadza opowieść do lat 20. XX wieku bronią i biżuterią z Iranu.
Perłą kolekcji jest sala przyjęć z XVII-wiecznej kairskiej rezydencji, odtworzona wraz z marmurową posadzką i inkrustowanymi zdobieniami: całe wnętrze, a nie przedmioty w gablotach. Gdzie indziej są rzeźbione drewno, szkło, wyroby z kości, stele nagrobne z inskrypcjami i przedmioty z Persji, Mezopotamii, Egiptu, Afryki Północnej, Sycylii i Azji Mniejszej.
Budynek kryje dwie niespodzianki na swoich krańcach. W piwnicy widać fragment muru Temistoklesa, starożytnego muru miejskiego Aten. Na dachu kawiarnia wychodzi na starożytny cmentarz Keramejkosu.
Kolekcja zaczęła się od Antonisa Benakisa, którego rodzina mieszkała w Aleksandrii, w Egipcie. W 1931 roku podarował Atenom rodzinny dom i ponad 37 000 przedmiotów islamskich i bizantyjskich, trzon Muzeum Benaki.
Przez dziesięciolecia przedmioty islamskie dzieliły główne muzeum ze sztuką grecką. Gdy skupiło się ono wyłącznie na kulturze greckiej, przeniesiono je tutaj, do domów podarowanych przez Lambrosa Eftaksiasa, honorowego przewodniczącego rady muzeum, a nowe muzeum otwarto 27 lipca 2004 roku, w samą porę na Igrzyska Olimpijskie w Atenach, z ponad 1000 metrów kwadratowych sal wystawowych.