Opis
Monastiraki to dzielnica pchlego targu starych Aten, gwarna plątanina sklepów i straganów wokół placu Monastiraki, tuż pod Akropolem, między Plaką, Psiri i Tisio. To jedna z głównych dzielnic handlowych miasta i miejsce, gdzie poluje się na okazje, pamiątki i dziwne znaleziska.
Sam plac to skrzyżowanie epok. Po jednej stronie stoi niewielki kościół Pantanassy, poświęcony Zaśnięciu Matki Bożej; po drugiej kopuły meczetu Tzistarakisa z czasów osmańskich. Stacja metra wychodzi wprost na plac.
To kościół dał nazwę całej okolicy: Monastiraki znaczy „mały klasztor”. Za panowania Franków był klasztorem, a za Osmanów należał do klasztoru Karea na górze Hymettos. Dziś jest kościołem parafialnym, a jego wielkie święto przypada 15 sierpnia.
Meczet zbudował w 1759 roku osmański namiestnik Aten, Mustafa Aga Tzistarakis. Legenda mówi, że spalił kolumnę ze świątyni Zeusa Olimpijskiego, by uzyskać z niej wapno, choć bardziej prawdopodobne, że była to kolumna z pobliskiej Biblioteki Hadriana. Ateńczycy uznali to za świętokradztwo i obwiniali go o zarazę, która nastąpiła potem.
Dziś w środku mieści się oddział Muzeum Greckiej Sztuki Ludowej z kolekcją ceramiki.
Kilka kroków od placu leżą ruiny Biblioteki Hadriana, zbudowanej przez rzymskiego cesarza w 132 roku n.e. wokół dziedzińca z kolumnadą i długim basenem. Są wśród nich pozostałości trzech bizantyjskich kościołów.
Targ ciągnie się wzdłuż ulic Pandrosu i Adrianu oraz wokół placu Awisinias, gdzie działa pchli targ, który Ateńczycy nazywają „Jusurum”. Niegdyś słynął z antyków i rzeczy z drugiej ręki; handlarze starzyzną wciąż rozkładają tu swój towar, choć większość sklepów sprzedaje dziś nowe rzeczy, od ubrań i butów po pamiątki.
Stacja Monastiraki jest starsza, niż się wydaje: otwarto ją w 1895 roku jako „Monastirion”. Dziś obsługuje linie metra 1 i 3, a obok jej peronów płynie zakryty kanał Erydanu, rzeki starożytnych Aten.
Sam plac to skrzyżowanie epok. Po jednej stronie stoi niewielki kościół Pantanassy, poświęcony Zaśnięciu Matki Bożej; po drugiej kopuły meczetu Tzistarakisa z czasów osmańskich. Stacja metra wychodzi wprost na plac.
To kościół dał nazwę całej okolicy: Monastiraki znaczy „mały klasztor”. Za panowania Franków był klasztorem, a za Osmanów należał do klasztoru Karea na górze Hymettos. Dziś jest kościołem parafialnym, a jego wielkie święto przypada 15 sierpnia.
Meczet zbudował w 1759 roku osmański namiestnik Aten, Mustafa Aga Tzistarakis. Legenda mówi, że spalił kolumnę ze świątyni Zeusa Olimpijskiego, by uzyskać z niej wapno, choć bardziej prawdopodobne, że była to kolumna z pobliskiej Biblioteki Hadriana. Ateńczycy uznali to za świętokradztwo i obwiniali go o zarazę, która nastąpiła potem.
Dziś w środku mieści się oddział Muzeum Greckiej Sztuki Ludowej z kolekcją ceramiki.
Kilka kroków od placu leżą ruiny Biblioteki Hadriana, zbudowanej przez rzymskiego cesarza w 132 roku n.e. wokół dziedzińca z kolumnadą i długim basenem. Są wśród nich pozostałości trzech bizantyjskich kościołów.
Targ ciągnie się wzdłuż ulic Pandrosu i Adrianu oraz wokół placu Awisinias, gdzie działa pchli targ, który Ateńczycy nazywają „Jusurum”. Niegdyś słynął z antyków i rzeczy z drugiej ręki; handlarze starzyzną wciąż rozkładają tu swój towar, choć większość sklepów sprzedaje dziś nowe rzeczy, od ubrań i butów po pamiątki.
Stacja Monastiraki jest starsza, niż się wydaje: otwarto ją w 1895 roku jako „Monastirion”. Dziś obsługuje linie metra 1 i 3, a obok jej peronów płynie zakryty kanał Erydanu, rzeki starożytnych Aten.