Opis
Wzgórze Likawitos (Lykavittos) to porośnięte sosnami wapienne wzgórze wznoszące się w środku Aten. Jego szczyt, położony na wysokości 277 metrów, jest najwyższym punktem centralnych Aten, a z góry rozciąga się widok na całą Kotlinę Attycką, z Akropolem na pierwszym planie.
Wspinaczka zaczyna się w eleganckim Kolonaki. Można iść ścieżkami wśród sosen albo wjechać kolejką linową otwartą w 1965 roku, której dolna stacja znajduje się przy ulicy Aristippou i która kursuje w całości w tunelu.
Na szczycie stoi niewielka XIX-wieczna kaplica św. Jerzego, nocą oświetlona reflektorami. Obok są restauracja i dwa wierzchołki tworzące szczyt, najlepsze miejsce w mieście na zachód słońca.
Tuż pod szczytem znajduje się duży teatr na wolnym powietrzu, w którym występowali m.in. Ray Charles, Joan Baez, Bob Dylan, Leonard Cohen, Peter Gabriel i Radiohead. Zamknięto go w 2008 roku ze względów bezpieczeństwa i otwarto ponownie we wrześniu 2023 roku, po piętnastu latach ciszy.
Atena niosła górę, głosi mit, i jest nią dziś Likawitos. Zabrała ją z półwyspu Pallene, by dokończyć budowę Akropolu, lecz gdy usłyszała, że skrzynię z niemowlęciem Erichtoniosem otwarto, upuściła ją.
Geolodzy opowiadają bardziej nudną historię o wapieniu z okresu kredy. Nazwa to osobna zagadka. Może pochodzić od lykos, wilk: wzgórze „chodzone przez wilki”. A może jest starsza niż sam język grecki i wywodzi się z przedmykeńskiego słowa oznaczającego wzgórze w kształcie piersi.
Nazwa należy też do dzielnicy mieszkalnej tuż na wschód od wzgórza. Na dwóch wierzchołkach szczytu stoją kaplica, teatr i restauracja, więc góra to coś więcej niż punkt widokowy. U podnóża rosną sosny, a widoki ciągną się we wszystkich kierunkach, z Akropolem wyróżniającym się wśród dachów miasta.
Wspinaczka zaczyna się w eleganckim Kolonaki. Można iść ścieżkami wśród sosen albo wjechać kolejką linową otwartą w 1965 roku, której dolna stacja znajduje się przy ulicy Aristippou i która kursuje w całości w tunelu.
Na szczycie stoi niewielka XIX-wieczna kaplica św. Jerzego, nocą oświetlona reflektorami. Obok są restauracja i dwa wierzchołki tworzące szczyt, najlepsze miejsce w mieście na zachód słońca.
Tuż pod szczytem znajduje się duży teatr na wolnym powietrzu, w którym występowali m.in. Ray Charles, Joan Baez, Bob Dylan, Leonard Cohen, Peter Gabriel i Radiohead. Zamknięto go w 2008 roku ze względów bezpieczeństwa i otwarto ponownie we wrześniu 2023 roku, po piętnastu latach ciszy.
Atena niosła górę, głosi mit, i jest nią dziś Likawitos. Zabrała ją z półwyspu Pallene, by dokończyć budowę Akropolu, lecz gdy usłyszała, że skrzynię z niemowlęciem Erichtoniosem otwarto, upuściła ją.
Geolodzy opowiadają bardziej nudną historię o wapieniu z okresu kredy. Nazwa to osobna zagadka. Może pochodzić od lykos, wilk: wzgórze „chodzone przez wilki”. A może jest starsza niż sam język grecki i wywodzi się z przedmykeńskiego słowa oznaczającego wzgórze w kształcie piersi.
Nazwa należy też do dzielnicy mieszkalnej tuż na wschód od wzgórza. Na dwóch wierzchołkach szczytu stoją kaplica, teatr i restauracja, więc góra to coś więcej niż punkt widokowy. U podnóża rosną sosny, a widoki ciągną się we wszystkich kierunkach, z Akropolem wyróżniającym się wśród dachów miasta.