Opis
Kerameikos to starożytna dzielnica garncarzy i cmentarz Aten, stanowisko archeologiczne z grobami, drogami i bramami w zielonej niecce na północny zachód od Akropolu. Dało światu słowo „ceramika” i tu Ateńczycy chowali swoich zmarłych przez ponad trzy tysiące lat.
Garncarze osiedlili się tu, bo rzeka Eridanos niosła w czasie powodzi glinę. Tuż za murami miasta ziemia służyła jako cmentarz od około 1200 roku p.n.e. W okresie archaicznym duże kurhany i pomniki grobowe ciągnęły się wzdłuż drogi do Eleusis.
Najpierw warto zobaczyć dwie wielkie bramy. Święta Brama otwierała się na Drogę Świętą, drogę do Eleusis, którą szedł pochód Misteriów Eleuzyńskich. Brama Dipylon, z podwójnym łukiem, prowadziła na drogę do Akademii Platona.
Po obu jej stronach stały groby państwowe, dla wojowników i mężów stanu, takich jak Perykles i Klejstenes.
Wzdłuż Drogi Świętej biegnie Ulica Grobowców, obstawiona nagrobkami zamożnych ateńskich rodzin. Oryginały najlepszych rzeźb znajdują się w muzeum stanowiska, a te na zewnątrz to odlewy.
Na cmentarzu publicznym w 431 roku p.n.e. Perykles wygłosił mowę pogrzebową ku czci poległych. Za bramami stało Pompejon, dziedziniec z salami bankietowymi, który obsługiwał pochód panatenajski. W święto składano w ofierze sto krów, a lud dostawał tu ich mięso.
Po perskim złupieniu w 480 roku p.n.e. Ateńczycy wbudowali rzeźby nagrobne w nowy mur miejski, a groby powstały znów wzdłuż drogi.
Sulla urządził w tej dzielnicy rzeź w 86 roku p.n.e. Później popadła w zapomnienie, aż do 1863 roku, gdy robotnik odkopał nagrobek.
W 1992 roku budowniczowie pobliskiej stacji metra znaleźli dół zbiorowy, w którym leżało 89 osób, prawdopodobnie ofiar zarazy, która nawiedziła Ateny od 430 roku p.n.e. Twarz jednego z dzieci, znanego jako Myrtis, zrekonstruowano, a analiza DNA wskazuje na dur brzuszny.
Koniecznie zobacz
• Ulicę Grobowców.
• Bramę Dipylon i Świętą Bramę.
• Drogę Świętą.
• Muzeum.
Czy wiesz, że…?
• Dekret z 317 roku p.n.e. zakazał wystawnych pomników pogrzebowych, dlatego późniejsze groby to niskie kolumny i proste bloki marmuru.
• Starożytny grunt leży 7 do 10 metrów pod dzisiejszymi ulicami.
• Archeolodzy znaleźli tu kuros o wysokości 2,1 metra, większego bliźniaka kurosa z Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, obu dzieła tego samego anonimowego rzeźbiarza, Mistrza z Dipylonu.
Garncarze osiedlili się tu, bo rzeka Eridanos niosła w czasie powodzi glinę. Tuż za murami miasta ziemia służyła jako cmentarz od około 1200 roku p.n.e. W okresie archaicznym duże kurhany i pomniki grobowe ciągnęły się wzdłuż drogi do Eleusis.
Najpierw warto zobaczyć dwie wielkie bramy. Święta Brama otwierała się na Drogę Świętą, drogę do Eleusis, którą szedł pochód Misteriów Eleuzyńskich. Brama Dipylon, z podwójnym łukiem, prowadziła na drogę do Akademii Platona.
Po obu jej stronach stały groby państwowe, dla wojowników i mężów stanu, takich jak Perykles i Klejstenes.
Wzdłuż Drogi Świętej biegnie Ulica Grobowców, obstawiona nagrobkami zamożnych ateńskich rodzin. Oryginały najlepszych rzeźb znajdują się w muzeum stanowiska, a te na zewnątrz to odlewy.
Na cmentarzu publicznym w 431 roku p.n.e. Perykles wygłosił mowę pogrzebową ku czci poległych. Za bramami stało Pompejon, dziedziniec z salami bankietowymi, który obsługiwał pochód panatenajski. W święto składano w ofierze sto krów, a lud dostawał tu ich mięso.
Po perskim złupieniu w 480 roku p.n.e. Ateńczycy wbudowali rzeźby nagrobne w nowy mur miejski, a groby powstały znów wzdłuż drogi.
Sulla urządził w tej dzielnicy rzeź w 86 roku p.n.e. Później popadła w zapomnienie, aż do 1863 roku, gdy robotnik odkopał nagrobek.
W 1992 roku budowniczowie pobliskiej stacji metra znaleźli dół zbiorowy, w którym leżało 89 osób, prawdopodobnie ofiar zarazy, która nawiedziła Ateny od 430 roku p.n.e. Twarz jednego z dzieci, znanego jako Myrtis, zrekonstruowano, a analiza DNA wskazuje na dur brzuszny.
Koniecznie zobacz
• Ulicę Grobowców.
• Bramę Dipylon i Świętą Bramę.
• Drogę Świętą.
• Muzeum.
Czy wiesz, że…?
• Dekret z 317 roku p.n.e. zakazał wystawnych pomników pogrzebowych, dlatego późniejsze groby to niskie kolumny i proste bloki marmuru.
• Starożytny grunt leży 7 do 10 metrów pod dzisiejszymi ulicami.
• Archeolodzy znaleźli tu kuros o wysokości 2,1 metra, większego bliźniaka kurosa z Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, obu dzieła tego samego anonimowego rzeźbiarza, Mistrza z Dipylonu.