Opis
Klasztor Kajsariani to bizantyjski klasztor na zalesionym północnym zboczu góry Hymettos, tuż na wschód od centrum Aten: otoczony murem zespół z kościołem z kopułą, refektarzem, łaźnią i celami mnichów, zielona ucieczka od miasta.
Kościół z około 1100 roku pokrywają wewnątrz freski namalowane w 1682 roku przez Ioannisa Ypatosa dla rodu Benizelosów, z Chrystusem Pantokratorem w kopule. Najstarszy, XIV-wieczna modląca się Matka Boża, jest na zewnątrz, na południowej ścianie.
W obrębie murów są też XI-wieczna łaźnia, zbudowana nad naturalnym źródłem i później zamieniona w tłocznię oliwy, oraz długi sklepiony refektarz z kuchnią. Mnisi żyli z oliwy, wina i miodu, a z ziół robili lekarstwa.
Jego biblioteka słynęła, ale rękopisy sprzedano jako pergamin albo skończyły w kuchniach, a podczas oblężenia Akropolu w latach 1826–1827 część z nich posłużyła za lonty do strzelb. Według legendy właśnie tu Mehmed II otrzymał klucz do Aten.
Kościół z około 1100 roku pokrywają wewnątrz freski namalowane w 1682 roku przez Ioannisa Ypatosa dla rodu Benizelosów, z Chrystusem Pantokratorem w kopule. Najstarszy, XIV-wieczna modląca się Matka Boża, jest na zewnątrz, na południowej ścianie.
W obrębie murów są też XI-wieczna łaźnia, zbudowana nad naturalnym źródłem i później zamieniona w tłocznię oliwy, oraz długi sklepiony refektarz z kuchnią. Mnisi żyli z oliwy, wina i miodu, a z ziół robili lekarstwa.
Jego biblioteka słynęła, ale rękopisy sprzedano jako pergamin albo skończyły w kuchniach, a podczas oblężenia Akropolu w latach 1826–1827 część z nich posłużyła za lonty do strzelb. Według legendy właśnie tu Mehmed II otrzymał klucz do Aten.