Opis
Grecki parlament mieści się w Starym Pałacu Królewskim, pierwszym pałacu królewskim nowożytnej Grecji: masywnym, surowym neoklasycznym gmachu na szczycie placu Syntagma w Atenach, z Ogrodem Narodowym z tyłu. Parlament nie jest udostępniony zwiedzającym.
Zaprojektował go bawarski architekt Friedrich von Gärtner jako trzykondygnacyjny prostokąt wokół dwóch dziedzińców, mający około 90 metrów długości na głównych fasadach, z doryckimi portykami przy wejściach. Budynek jest surowy celowo. Gärtner planował bogate zdobienia, głównie na fasadzie zachodniej.
„No cóż, Wasza Królewska Mość, teraz wygląda jak koszary!” Tak, jak głosi opowieść, powiedział, gdy król Bawarii Ludwik I przekreślił czerwonym ołówkiem każdy ornament. Król płacił i chciał oszczędności.
W środku w głównym skrzydle mieściły się oficjalne sale recepcyjne i wielka jadalnia, najbogaciej zdobiona część pałacu. Malarze sprowadzeni z Monachium pokryli Salę Trofeów wielkimi freskami z mitologii greckiej i rewolucji 1821 roku.
Pałac powstał dla syna Ludwika, Ottona, pierwszego króla nowożytnej Grecji. Ludwik pożyczył mu pieniądze, a kamień węgielny położono w 1836 roku na łagodnym wzgórzu na wschodnim skraju Aten. Wielu mieszkańców wysp, z Tinos, Sifnos, Paros i Naksos, pracowało przy nim bez wynagrodzenia.
Budowniczowie z Anafi zostali na miejscu i założyli małą wioskę Anafiotika pod Akropolem.
Otton i królowa Amalia wprowadzili się w 1843 roku. We wrześniu tamtego roku żołnierze i tłum stanęli pod ich oknami, domagając się konstytucji. Dostali ją, a plac poniżej stał się placem Syntagma.
Rodzina królewska wyprowadziła się w 1910 roku do pobliskiego pałacu. W 1929 roku Republika postanowiła przenieść tu parlament i zasiada w nim do dziś. Przed gmachem ewzoni strzegą Grobu Nieznanego Żołnierza.
Zaprojektował go bawarski architekt Friedrich von Gärtner jako trzykondygnacyjny prostokąt wokół dwóch dziedzińców, mający około 90 metrów długości na głównych fasadach, z doryckimi portykami przy wejściach. Budynek jest surowy celowo. Gärtner planował bogate zdobienia, głównie na fasadzie zachodniej.
„No cóż, Wasza Królewska Mość, teraz wygląda jak koszary!” Tak, jak głosi opowieść, powiedział, gdy król Bawarii Ludwik I przekreślił czerwonym ołówkiem każdy ornament. Król płacił i chciał oszczędności.
W środku w głównym skrzydle mieściły się oficjalne sale recepcyjne i wielka jadalnia, najbogaciej zdobiona część pałacu. Malarze sprowadzeni z Monachium pokryli Salę Trofeów wielkimi freskami z mitologii greckiej i rewolucji 1821 roku.
Pałac powstał dla syna Ludwika, Ottona, pierwszego króla nowożytnej Grecji. Ludwik pożyczył mu pieniądze, a kamień węgielny położono w 1836 roku na łagodnym wzgórzu na wschodnim skraju Aten. Wielu mieszkańców wysp, z Tinos, Sifnos, Paros i Naksos, pracowało przy nim bez wynagrodzenia.
Budowniczowie z Anafi zostali na miejscu i założyli małą wioskę Anafiotika pod Akropolem.
Otton i królowa Amalia wprowadzili się w 1843 roku. We wrześniu tamtego roku żołnierze i tłum stanęli pod ich oknami, domagając się konstytucji. Dostali ją, a plac poniżej stał się placem Syntagma.
Rodzina królewska wyprowadziła się w 1910 roku do pobliskiego pałacu. W 1929 roku Republika postanowiła przenieść tu parlament i zasiada w nim do dziś. Przed gmachem ewzoni strzegą Grobu Nieznanego Żołnierza.