Opis
Łuk Hadriana to monumentalna marmurowa brama w centrum Aten, stojąca przy ruchliwej alei prowadzącej do Świątyni Zeusa Olimpijskiego, około 325 metrów na południowy wschód od Akropolu. Wygląda jak rzymski łuk triumfalny, ale jest dziwniejszy i bardziej powietrzny niż większość z nich.
Ma 18 metrów wysokości i 13,5 metra szerokości, zbudowany jest z marmuru pentelickiego, z którego wzniesiono Partenon, i skrzepiony bez zaprawy, tylko metalowymi klamrami. W dolnej kondygnacji otwiera się jeden łukowy przejazd, otoczony kolumnami korynckimi.
Niespodzianką jest górny poziom. Kolumny korynckie dzielą go na trzy otwory, a środkowy zwieńcza niewielki trójkątny przyczółek. Bardziej przypomina fasadę starożytnej sceny niż pomnik.
Ten środkowy otwór zamykał dawniej cienki kamienny ekran, który podobno usunięto dla lepszego wyglądu na polecenie królowej Amalii, której imię nosi do dziś sąsiednia aleja.
Najlepsze są dwie inskrypcje. Z jednej strony: „To jest Ateny, starożytne miasto Tezeusza”. Z drugiej: „To jest miasto Hadriana, a nie Tezeusza”. Historycy do dziś spierają się, co to znaczy.
Łuk wzniesiono prawdopodobnie w 131 lub 132 roku n.e., gdy poświęcono wielką Świątynię Zeusa Olimpijskiego tuż obok. Kto za niego zapłacił, nie wiadomo na pewno, najpewniej Ateńczycy, by podziękować cesarzowi, który kochał ich miasto i został jego obywatelem.
Przez długi czas odczytywano go jako granicę między starym miastem Tezeusza a nową dzielnicą rzymską. Wykopaliska wykazały, że nie wyznaczał przebiegu starożytnych murów miejskich. Być może Hadrian po prostu ogłaszał całe Ateny jako ich nowy założyciel.
Świątynia Zeusa Olimpijskiego leży kawałek dalej, więc oba miejsca łatwo zobaczyć razem.
Ma 18 metrów wysokości i 13,5 metra szerokości, zbudowany jest z marmuru pentelickiego, z którego wzniesiono Partenon, i skrzepiony bez zaprawy, tylko metalowymi klamrami. W dolnej kondygnacji otwiera się jeden łukowy przejazd, otoczony kolumnami korynckimi.
Niespodzianką jest górny poziom. Kolumny korynckie dzielą go na trzy otwory, a środkowy zwieńcza niewielki trójkątny przyczółek. Bardziej przypomina fasadę starożytnej sceny niż pomnik.
Ten środkowy otwór zamykał dawniej cienki kamienny ekran, który podobno usunięto dla lepszego wyglądu na polecenie królowej Amalii, której imię nosi do dziś sąsiednia aleja.
Najlepsze są dwie inskrypcje. Z jednej strony: „To jest Ateny, starożytne miasto Tezeusza”. Z drugiej: „To jest miasto Hadriana, a nie Tezeusza”. Historycy do dziś spierają się, co to znaczy.
Łuk wzniesiono prawdopodobnie w 131 lub 132 roku n.e., gdy poświęcono wielką Świątynię Zeusa Olimpijskiego tuż obok. Kto za niego zapłacił, nie wiadomo na pewno, najpewniej Ateńczycy, by podziękować cesarzowi, który kochał ich miasto i został jego obywatelem.
Przez długi czas odczytywano go jako granicę między starym miastem Tezeusza a nową dzielnicą rzymską. Wykopaliska wykazały, że nie wyznaczał przebiegu starożytnych murów miejskich. Być może Hadrian po prostu ogłaszał całe Ateny jako ich nowy założyciel.
Świątynia Zeusa Olimpijskiego leży kawałek dalej, więc oba miejsca łatwo zobaczyć razem.