Opis
Muzeum Bizantyńskie i Chrześcijańskie to jedno z wielkich muzeów Grecji, przy alei Wasilisis Sofias w Atenach. Zgromadziło ponad 25 000 obiektów od III wieku n.e. po późne średniowiecze: ikony, freski, rękopisy, tkaniny, ceramikę i przedmioty codziennego użytku.
Większość sal znajduje się pod ziemią i opowiada, jak sztuka antyczna stała się chrześcijańska i jak narodził się styl bizantyński.
Muzeum otwarto ponownie w czerwcu 2004 roku, na czas na swoje 90-lecie i ateńską Olimpiadę, po gruntownym remoncie i dobudowaniu nowego skrzydła. Kolekcje obejmują wczesne wieki chrześcijaństwa aż po późne średniowiecze: rzadkie obrazy, pisma, ceramikę i kopie zabytków.
Szukaj ikon, należących do rzadkich zbiorów muzeum, i fresków zdjętych z kościoła i ustawionych na unoszących się panelach. Oglądanie malowanej ściany na wysokości oczu, poza kościołem, ujawnia szczegóły, które na miejscu pozostają poza zasięgiem.
Pierwszą siedzibą muzeum było pierwsze piętro Akademii. W 1930 roku przeniosło się do willi gwiazdy Aten króla Ottona, księżnej Plaisance.
Sophie de Marbois-Lebrun zawsze ubierała się na biało, a wszędzie towarzyszyło jej sześć dużych białych psów. Urodzona w Filadelfii, bogata i rozdzielona z mężem, wspierała grecką wojnę o niepodległość i w 1834 roku osiadła w Atenach. Urządzała debaty o religii i polityce oraz rozdawała pieniądze i przysługi.
Sąsiad pisał, że według przepowiedni umrze, gdy dokończy dom, więc swoje domy zostawiała niedokończone. Villa Ilissia, zaprojektowana przez Stamatiosa Kleanthisa, została mimo to ukończona w 1848 roku.
Muzeum, założone w 1914 roku, łatwo dojechać metrem na stację Evangelismos. Od Muzeum Benaki i Muzeum Sztuki Cykladzkiej dzieli je krótki spacer, więc cała trójka składa się na dobry dzień wśród muzeów.
Większość sal znajduje się pod ziemią i opowiada, jak sztuka antyczna stała się chrześcijańska i jak narodził się styl bizantyński.
Muzeum otwarto ponownie w czerwcu 2004 roku, na czas na swoje 90-lecie i ateńską Olimpiadę, po gruntownym remoncie i dobudowaniu nowego skrzydła. Kolekcje obejmują wczesne wieki chrześcijaństwa aż po późne średniowiecze: rzadkie obrazy, pisma, ceramikę i kopie zabytków.
Szukaj ikon, należących do rzadkich zbiorów muzeum, i fresków zdjętych z kościoła i ustawionych na unoszących się panelach. Oglądanie malowanej ściany na wysokości oczu, poza kościołem, ujawnia szczegóły, które na miejscu pozostają poza zasięgiem.
Pierwszą siedzibą muzeum było pierwsze piętro Akademii. W 1930 roku przeniosło się do willi gwiazdy Aten króla Ottona, księżnej Plaisance.
Sophie de Marbois-Lebrun zawsze ubierała się na biało, a wszędzie towarzyszyło jej sześć dużych białych psów. Urodzona w Filadelfii, bogata i rozdzielona z mężem, wspierała grecką wojnę o niepodległość i w 1834 roku osiadła w Atenach. Urządzała debaty o religii i polityce oraz rozdawała pieniądze i przysługi.
Sąsiad pisał, że według przepowiedni umrze, gdy dokończy dom, więc swoje domy zostawiała niedokończone. Villa Ilissia, zaprojektowana przez Stamatiosa Kleanthisa, została mimo to ukończona w 1848 roku.
Muzeum, założone w 1914 roku, łatwo dojechać metrem na stację Evangelismos. Od Muzeum Benaki i Muzeum Sztuki Cykladzkiej dzieli je krótki spacer, więc cała trójka składa się na dobry dzień wśród muzeów.