Opis
Fundacja Basila & Elise Goulandrisów to muzeum sztuki nowoczesnej w ateńskiej dzielnicy Pangrati, otwarte w październiku 2019 roku: Van Gogh, Cézanne, Picasso, Degas i wielcy greccy malarze XX wieku, zgromadzeni przez armatora i jego żonę. Mieści się w neoklasycystycznej rezydencji z lat 20. z nowym skrzydłem liczącym dziesięć kondygnacji, w tym pięć pod ziemią.
Kolekcja stała zajmuje cztery piętra nad ziemią. Van Gogh jest tu obecny trzema płótnami, wśród nich Zbiór oliwek i Alyscamps, namalowanymi pod koniec lat 80. XIX wieku.
Portret artysty spoglądającego przez ramię Cézanne'a wisi niedaleko Małej czternastoletniej tancerki Degasa, jednego z widoków katedry w Rouen Moneta i Chusty świętej Weroniki El Greca. Wyjście z kąpieli Pierre'a Bonnarda wnosi światło prywatnego wnętrza.
XX wiek prowadzi od Nagiej kobiety z uniesionymi rękami Picassa z 1907 roku, przez Giacomettiego, Miró i Kandinsky'ego, aż po Trzy studia do autoportretu Francisa Bacona i obraz Jacksona Pollocka wykonany techniką dripping.
Jazz Matisse'a i dwa płótna Roya Lichtensteina wnoszą kolor i pop, a wśród rzeźb jest Wieczna wiosna Rodina, para kochanków złączonych pocałunkiem.
Greckie sale to część, której mało kto się spodziewa: nowocześni malarze, którzy ukształtowali sztukę kraju, od Konstandinosa Partenisa po Janisa Tsarouchisa, Nikosa Chadzikiriakosa-Gikasa i Janisa Moralisa. Pod ziemią piętro wystaw czasowych prezentuje artystów greckich i zagranicznych, obok biblioteki liczącej około 4500 książek, warsztatów dla dzieci i audytorium na 190 miejsc.
Basil Goulandris zmarł w 1994 roku, a jego żona Elise w 2000; zgromadzoną przez nich kolekcję wycenia się na około trzy miliardy dolarów. Para otworzyła już w 1979 roku muzeum sztuki współczesnej na wyspie Andros, a budowa ateńskiego trwała około dwudziestu lat, więc żadne z nich nie doczekało jego otwarcia.
Kolekcja stała zajmuje cztery piętra nad ziemią. Van Gogh jest tu obecny trzema płótnami, wśród nich Zbiór oliwek i Alyscamps, namalowanymi pod koniec lat 80. XIX wieku.
Portret artysty spoglądającego przez ramię Cézanne'a wisi niedaleko Małej czternastoletniej tancerki Degasa, jednego z widoków katedry w Rouen Moneta i Chusty świętej Weroniki El Greca. Wyjście z kąpieli Pierre'a Bonnarda wnosi światło prywatnego wnętrza.
XX wiek prowadzi od Nagiej kobiety z uniesionymi rękami Picassa z 1907 roku, przez Giacomettiego, Miró i Kandinsky'ego, aż po Trzy studia do autoportretu Francisa Bacona i obraz Jacksona Pollocka wykonany techniką dripping.
Jazz Matisse'a i dwa płótna Roya Lichtensteina wnoszą kolor i pop, a wśród rzeźb jest Wieczna wiosna Rodina, para kochanków złączonych pocałunkiem.
Greckie sale to część, której mało kto się spodziewa: nowocześni malarze, którzy ukształtowali sztukę kraju, od Konstandinosa Partenisa po Janisa Tsarouchisa, Nikosa Chadzikiriakosa-Gikasa i Janisa Moralisa. Pod ziemią piętro wystaw czasowych prezentuje artystów greckich i zagranicznych, obok biblioteki liczącej około 4500 książek, warsztatów dla dzieci i audytorium na 190 miejsc.
Basil Goulandris zmarł w 1994 roku, a jego żona Elise w 2000; zgromadzoną przez nich kolekcję wycenia się na około trzy miliardy dolarów. Para otworzyła już w 1979 roku muzeum sztuki współczesnej na wyspie Andros, a budowa ateńskiego trwała około dwudziestu lat, więc żadne z nich nie doczekało jego otwarcia.