Opis
Wzgórze Areopagu to naga skała tuż na północny zachód od Akropolu w Atenach, gdzie niegdyś zbierały się starożytna rada i sąd miasta. Angielska nazwa pochodzi od Areios Pagos, Wzgórza Aresa, boga wojny. Dziś jest to miejsce, na które wspina się dla widoku na Agorę Starożytną.
Skała jest chropowata i wygładzona przez stopy, więc uważaj przy wejściu. Nagrodą jest rozległy widok na leżącą poniżej Agorę Starożytną, z Akropolem wznoszącym się tuż obok, idealny, by zrozumieć, jak blisko siebie leżały wielkie miejsca Aten.
Na tym wzgórzu bogowie postawili przed sądem jednego ze swoich. Oskarżony: Ares. Ofiara: Halirrotios, syn Posejdona. Ares tłumaczył, że bronił córki Alkippe. Bogowie go uniewinnili, a wzgórze przyjęło jego imię.
Potem mit stał się instytucją. Procesy o zabójstwo odbywały się na wzgórzu najpewniej już w VII wieku p.n.e., przed radą byłych archontów, która przez wieki miała też silny wpływ na politykę.
W 458 roku p.n.e. Ajschylos umieścił tu słynny proces w tragedii Eumenidy: Orestes, oskarżony o zabicie matki, a przewodniczy mu bogini Atena.
Potem przybył święty Paweł. Dzieje Apostolskie umieszczają jego kazanie do Ateńczyków na Areopagu, co przysporzyło mu nawróconego, Dionizego Areopagitę. Czy przemawiał na samym wzgórzu, czy przed radą, nadal budzi dyskusje.
Rada Areopagu działała w czasach rzymskich, a rzymski mąż stanu Cyceron mówił, że gdy się powiada, iż państwem ateńskim rządzi rada, pomija się słowa „Areopagu”. Przestała działać na początku V wieku n.e. Później na wzgórzu stały kościół i klasztor poświęcone Dionizemu Areopagicie.
Nazwa nigdy nie zniknęła: grecki sąd najwyższy nadal nazywa się Areios Pagos.
Skała jest chropowata i wygładzona przez stopy, więc uważaj przy wejściu. Nagrodą jest rozległy widok na leżącą poniżej Agorę Starożytną, z Akropolem wznoszącym się tuż obok, idealny, by zrozumieć, jak blisko siebie leżały wielkie miejsca Aten.
Na tym wzgórzu bogowie postawili przed sądem jednego ze swoich. Oskarżony: Ares. Ofiara: Halirrotios, syn Posejdona. Ares tłumaczył, że bronił córki Alkippe. Bogowie go uniewinnili, a wzgórze przyjęło jego imię.
Potem mit stał się instytucją. Procesy o zabójstwo odbywały się na wzgórzu najpewniej już w VII wieku p.n.e., przed radą byłych archontów, która przez wieki miała też silny wpływ na politykę.
W 458 roku p.n.e. Ajschylos umieścił tu słynny proces w tragedii Eumenidy: Orestes, oskarżony o zabicie matki, a przewodniczy mu bogini Atena.
Potem przybył święty Paweł. Dzieje Apostolskie umieszczają jego kazanie do Ateńczyków na Areopagu, co przysporzyło mu nawróconego, Dionizego Areopagitę. Czy przemawiał na samym wzgórzu, czy przed radą, nadal budzi dyskusje.
Rada Areopagu działała w czasach rzymskich, a rzymski mąż stanu Cyceron mówił, że gdy się powiada, iż państwem ateńskim rządzi rada, pomija się słowa „Areopagu”. Przestała działać na początku V wieku n.e. Później na wzgórzu stały kościół i klasztor poświęcone Dionizemu Areopagicie.
Nazwa nigdy nie zniknęła: grecki sąd najwyższy nadal nazywa się Areios Pagos.